Categorie archief: Geen categorie

Brief Kunstgeschiedenis

Aan:

    • College van Bestuur UvA
    • Decaan Faculteit Geesteswetenschappen, de heer prof.dr. F.P.I.M van Vree

Pleidooi van deeltijdstudenten Kunstgeschiedenis tégen de voorgenomen bezuinigingen op de UvA, en vóór behoud van de kwaliteit van de opleiding Kunstgeschiedenis.

Amsterdam, 13 April 2015.

Geachte dames en heren,

In de afgelopen maanden hebben wij, deeltijdstudenten Kunstgeschiedenis, ons grote zorgen gemaakt over de voorgenomen bezuinigingen op de UvA en het effect daarvan op de opleiding Kunstgeschiedenis. Hierbij lichten wij onze bezorgdheid toe.

Wij constateren dat:
– het bestuur tot nu toe geen openheid van zaken heeft gegeven over de oorzaken van het plotselinge financiële tekort van de UvA in het algemeen, en in hoeverre deze zijn terug te voeren op de faculteit Geesteswetenschappen of op de vakgroep Kunstgeschiedenis,
– er door het bestuur geen visie is geformuleerd over inkomsten en uitgaven voor de korte en de lange termijn waarbij de oorzaken van het financiële tekort worden aangepakt,
– in tegendeel: het erop lijkt erop dat de voorgenomen bezuinigingen vooral zijn gericht op korte termijn mogelijkheden zoals het niet verlengen van tijdelijke contracten van docenten. Een derde van de onderwijsuren Kunstgeschiedenis wordt door tijdelijke medewerkers gegeven. Deze maatregel zal dus grote negatieve gevolgen hebben voor het onderwijs.
– het uiterst onwaarschijnlijk is dat een plotseling financieel tekort kan zijn ontstaan door een te groot aantal tijdelijke contracten voor docenten, aangezien dit aantal de afgelopen jaren niet substantieel is uitgebreid en het aantal instromende studenten Kunstgeschiedenis stabiel is. Een vijfde van de studenteninstroom bij Kunstgeschiedenis is deeltijdstudent, wij vormen daarmee een substantiële bron van inkomsten.
– het aantal uren onderwijs voor het komend studiejaar (2015-2016) op hetzelfde niveau ligt als voor het lopende studiejaar, de uren zijn reeds toegewezen,

Wij hebben grote waardering voor de kwaliteit van het kunstgeschiedenisonderwijs op de UvA. Een belangrijke factor daarin is dat er – naast de vaste staf – vaak wordt lesgegeven door docenten die deskundig zijn op een eigen deelgebied. Dit brengt met zich mee dat er veel (gast)docenten zijn met part-time aanstellingen of urencontracten. Omdat de universiteit bij uitstek een kennisinstelling is, zijn de docenten het belangrijkste kapitaal van de opleiding. Het behoud van deze kwaliteit moet te allen tijde voorop staan. Het niet verlengen van alle tijdelijke contracten zou een grote aanslag betekenen op de kwaliteit van het onderwijs. Wij zijn het hier dan ook niet mee eens.

Tegelijkertijd kan het onderwijs uiteraard altijd worden verbeterd. Wij als studenten hebben graag meer dan nu ook een stem daarin. Alleen al het feit dat deze bezuinigingen voor ons als studenten als een verrassing komen, onderstreept dat een meer transparante en democratische bestuursstructuur nodig is. Wij juichen het dan ook toe dat een onafhankelijke commissie de democratie op de universiteit gaat onderzoeken.

Daarnaast pleiten wij voor:

– Het herstellen van de rust op de universiteit door de bezuinigingen één jaar uit te stellen,
– Dat betekent: de reeds toegewezen onderwijsuren in het studiejaar 2015-2016 laten verzorgen door de docenten die daarvoor het meest deskundig zijn, dus: alle tijdelijke contracten met een jaar verlengen.
– Openheid van zaken te geven over de oorzaak van het financiële tekort,
– Te komen met een plan voor zowel de korte als de lange termijn om de universiteit financieel gezond te maken, waarbij bezuinigingen in verband worden gebracht met de oorzaken van de tekorten.
– Daarbij de kwaliteit van het onderwijs voorop te stellen en voor de opleiding Kunstgeschiedenis een systeem hanteren waarbij het aantal specialistische docenten tenminste gelijk blijft (waar nodig met vaste of tijdelijke part-time contracten).
– Bij de verdere ontwikkeling van het onderwijs de stem van de studenten zwaarder laten meewegen dan nu het geval is.
– Specifiek voor deeltijdstudenten geven wij u mee dat het 8-8-4 systeem erg ongunstig voor ons is. In januari en juni moet full-time worden gestudeerd, en dat is voor velen van ons niet mogelijk. Het is daarmee onmogelijk geworden om bepaalde vakken te volgen, en het studietempo is hierdoor vertraagd.

Op 8 april vernamen wij uit de media dat er twee onafhankelijke onderzoekscommissies worden ingesteld naar het financieel beleid en naar de democratie op de universiteit. Dit is een goede eerste stap, maar nog geen oplossing. Wij verzoeken u bovenstaande punten ter harte te nemen en ook als uitgangspunt mee te geven aan de twee onderzoekscommissies. Ook verzoeken we u om ons een inhoudelijke reactie te geven op deze brief.

Met vriendelijke groet, deeltijdstudenten Kunstgeschiedenis,

Clasien Slebos
Ina Lieshout
Rolf Laimbock
Jaap van den Berg
Vera van de Nieuwenhof
Lia Kijzer
Emmy Meester
Ellen van Caldenborgh
Linda Cerneus
Margo Hekstra
Arno van Hoeven
Marjan Schraven
Annelies Frequin
Carolus van Doornen
Ivonka Ciepielak
Rick Boerman
Christine van Royen
Fred Meulenbelt

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Verkiezingsprogramma Humanities Rally Partij

logo

Humanities Rally gaat naast al haar andere bezigheden ook de raad in, onder de naam Humanities Rally Partij. De acties vergaderingen en protesten gaan onveranderd door.. De raadsleden proberen te informeren met stukken die we zo (eerder) kunnen krijgen en streven dezelfde doelen na, alleen via een andere weg.

Waarom een nieuwe partij, vanuit Humanities Rally?

  • Directe democratie.
    Humanities Rally blijft in het openbaar vergaderen. Iedere student kan het hele jaar lang punten aanbrengen. Wij luisteren altijd naar de beweging.
  • Waakhond.
    Humanities Rally heeft al veel bereikt. Onze raadsleden gaan volgend jaar controleren of het faculteitsbestuur zich ook echt aan de afspraken houdt.

Wat zijn onze punten?

  • Specialisering boven verbreding.
    Alle kleine talen blijven en de minimumeis voor twintig studenten per mastervak gaat van tafel.
  • Meer macht aan de studenten- en docentenraden.
    Medezeggenschapsraden moeten toegang krijgen tot alle stukken. De bevoegdheden moeten uitgebreid worden.
  • Volledige financiële en bestuurlijke openheid.
    Niet alleen  medezeggenschapsraden, maar alle studenten en docenten moeten inzicht krijgen in het opereren van de faculteit
  • Opleidingen worden weer autonoom.
    Docenten bepalen zelf welke vakken ze aanbieden en wat voor onderzoek ze doen, niet de decaan of een faculteitsbrede “College”-directeur.

ENGLISH

Humanities Rally will be joining the student council, under the name Humanities Rally Partij. This does not mean that we will stop doing what we’ve been doing until now. Our actions, meetings and protests will continue in the same way. Our coucil members will try to provide the movement with information available to the student council and they will try and achieve the same goals in different ways.

Why a new party from Humanities Rally?

  • Direct democracy.
    Humanities Rally will continue to hold public meetings. Every student can bring up issues to add to our agenda throughout the year. The party will always listen to the movement.
  • Watchdog
    Humanities Rally has achieved much. Our council members will make sure that the            facultyboard lives up to its commitments.

 

What is our agenda?

  • Specialisation over generalisation
    All ‘small languages’ must remain as studies and it must remain possible to have mastercourses with less than twenty students.
  • More power to the student council and works council.
    The student and works councils must have access to all relevant information and their capabilities must be broadened.
  • Complete financial and administrative transparency.
    Not only the councils, but all students and staff should have insight into the workings of the faculty.
  • Studies will regain autonomy.
    Teachers will themselves determine what courses to teach and what subjects to research, not the dean or a facultywide “College” director

1 reactie

Opgeslagen onder Geen categorie

Kandidatenlijst Humanities Rally Partij FSR-FGw 2015

1. Meike Mol, filosofie

2. Yvo Greydanus, filosofie

3. Renee Peereboom, klassieke talen

4. Eleni Kouvelas, Europese studies

5. Lennard van Uffelen, Slavische talen

6. Eva Witteman, filosofie

7. Ruud van der Veen, geschiedenis

8. Joris van Wouden, Nederlands

9. Lianne Hooijmans, filosofie

10. Tivadar Vervoort, filosofie

11. Julia van Rosmalen, kunstgeschiedenis

12. Daan Doeleman, filosofie

13. Gijs Doeleman, n.n.b.

14. Laura Fischer, filosofie

15. Naomi Appelman, filosofie

16. Jip Lemmens, klassieke talen

17. Catherine Hooijer, filosofie

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Oprichtingsbijeenkomst Humanities Rally Partij 28 maart

Met een feestelijke bijeenkomst gisterenavond in de Barco hebben wij van Humanities Rally het startschot gegeven voor onze FSR-partij. Op deze avond vierden we wat Humanities Rally de laatste tijd al bereikt heeft: voorlopige stillegging van Profiel 2016 en twee jaar uitstel voor de kleine talen. Maar ook het feit dat studenten en docenten nu zelf nadenken over de toekomst van hun faculteit, is al een overwinning. De strijd van Humanities Rally is echter nog lang niet voor bij. Met alle mogelijke middelen blijven we ons inzetten. Humanities Rally Partij, onze partij voor de FSR-FGw, is één van de manieren waarop we dat volgend jaar blijven doen. In de Faculteitsraad willen we ons hard gaan maken voor alles wat we sinds oktober met protestmarsen, petities, overleggen en andere actie mee bezig zijn. Tegen ondoordachte bezuinigingen en tegen ingrijpende hervormingen van bovenaf. Voor een divers en gespecialiseerd studieaanbod en voor zeggenschap over het eigen onderwijs.

Gisteravond hebben we de voorlopige kandidatenlijst en het verkiezingsprogramma gepresenteerd. Deze zijn de afgelopen weken samengesteld door de openbare vergaderingen van Humanities Rally. Speerpunten zijn het schrappen van de minimumeis voor twintig studenten per mastervak, het behoud van de kleine talen en het vergroten van docenten- en studenteninspraak, met name wat betreft de dreigende reorganisaties. Humanities Rally Partij staat naast deze punten ook voor een radicaal andere studentenpolitiek. Humanities Rally blijft iedere week in het openbaar vergaderen. Ons beleid, dat is wat studenten en docenten ons op die vergaderingen vertellen. Hiervoor hoef je zeker geen lid te worden van de partij. Ook de acties van Humanities Rally blijven gewoon doorgaan, onafhankelijk van de partij.

De avond gisteren was een groot succes. Met bijna vijftig leden op de eerste dag hebben we een stevige achterban voor de campagne in mei.

Foto’s gemaakt door Rianne van Dam:
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.811488725587905.1073741849.738469196223192&type=1

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

On the Wonders of Solidarity @Maagdenhuis

On the Wonders of Solidarity @Maagdenhuis

This Saturday morning I take a break from the sizzling activism that happens in and around the Maagdenhuis and that I, as so many others, have participated in intensively over the last three weeks. As I am sitting with my morning coffee, I know that I urgently need this break, though I am still kind of sad that I do not join the breakfast and cleaning up with staff and students which is taking place while I am writing this.

Most of us, I suspect, are witnessing the political developments at the UvA with exhilaration and concern. Even if the CvB tries to do everything to keep their jobs, we do not know yet if we will be able to achieve anything tangible in the end. Will the committees that are now being formed reflect the movement and its will to change things and to bring the real problems to public attention? Or will they be pushed into adopting the CvB’s and maybe others’ idea of a Realpolitik that continues to sweep the most troubling things under the carpet in order to trade real change for cosmetic adjustments? Will the people who are going to sit in the committees have the courage to (continue to) speak out when it is needed? And if so, will their courage be successful? We do not know any of the answers at this moment. We have to live with what is unknown and uncontrollable. Especially the students have already impressively shown their ability to deal with this ongoing uncertainty since the occupation of the Bungehuis. A recent text that De Nieuwe Universiteit posted on its website (“Values that can’t be quantified”) is another example of this serenity that continues to astonish me.

As I try to look back and take in all the events of the recent weeks – all the conversations I had, all the texts and tweets I have read, all the faces I have seen and all the voices I have heard in meetings and rallies and public discussions – I am not embarassed to say that tears fill my eyes. Every time I see and hear people raising their voice for the first time as they take a stand, every time a student speaks up and formulates her point perceptively, every time I notice that a face of a colleague has lit up and changed from frustration to joy and enthusiasm after he joined the protest, this to me is an experience so powerful that it is difficult to put into words.

There has been much talk about the culture of fear these last days. It pops up regularly in public debates as people remind the academic community and the larger public that many colleagues do not dare to speak their mind as they are afraid of losing their job. It has repeatedly been observed that a considerable part of the “silent majority” is in fact a “silenced majority”. I will never forget the moment when I first saw the clip of an interview with one of the Bungehuis students, a young woman, who in her calm and self-effacing manner talked about the fear that she perceived was preventing many of her teachers from publicly formulating their worries and criticism. Her astute empathy mirrored what I knew was also part of my own state of mind. Her courage couldn’t fail to spark a light in me: if she was willing to face the police in order to make heard her worries about the state of the university, how could I hold myself back out of fear of inconveniences?

That said, I completely respect everyone who does not join in the ongoing discussions out of fear or simply because he or she struggles with an overwhelming workload in the face of an insecure job position and/or in the face of ever growing demands and pressures from above. In fact, no one who is politically active now is, I am sure, completely free from these thoughts and challenges. Overcoming fear does not mean that we are fearless all the time. The British writer Marina Warner has recently put into words how the current university management in the UK, which is sadly similar to the one in the Netherlands, works with this fear: “People open themselves to exploitation” she writes “when the sense of self-worth that derives from doing something they believe in comes up against a hierarchical authority that is secretive, arbitrary and ruthless.” The managers of such a system, Warner observes, count on the feeling of shame – in others, not in themselves.

Shame means nothing else than the excruciating and deeply human fear of being worthless, and it most commonly appears in the form of an inner voice with which we talk to ourselves. The voice has two messages and smoothly switches back from one to the other. Either it says “You are not good enough!” or it says “Who do you think you are?” If we buy into the rationale of profitability and efficiency (rendementsdenken) because we cannot bear to think that the current system acts indeed ruthlessly, we are trapped in these messages. When we struggle to keep up with the output expectations in everything we do, we are quickly paralyzed by the thought “You are not good enough.” If we try to break out of it, stick true to ourselves and to what we passionately believe in, the “Who do you think you are”-message will immediately step in to make us feel miserable and apathetic again.

The everyday spectacle of the protest, in the Maagdenhuis as well as in the faculties and departments of our university (and beyond), derives its power from the transformation of this fearful silence into the energy of an audacious and genuinely open and democratic discussion.The students have shown us the way and they continue to show us what being respectful of others really means. I have participated in three joint debates with RethinkUvA, DNU and Humanities Rally, one rather spontaneous meeting and two General Assemblies. Although there were so many different experiences present in the room and there was no guarantee at all that we would come to an agreement that was urgently needed, we succeeded to do just that every time. This was a result of collective intelligence brought about by people who honor the emotional challenge such a situation means for everyone involved. Nothing touches me more than those students who never fail to gently remind everyone to stick to the rules of discussion. They know how quickly a debate can derail because human passions and fears are running amok instead of being channelled into a productive form. They have understood that we have to protect ourselves by carefully fostering our civility. They have understood that we have to enact what we are striving for in order to achieve it: starting any discussion and any action with a genuine respect for everyone involved, including for ourselves.

As we head into the next and probably more confusing period of our political struggle, we should never forget the wisdom of this approach. Some people will get tired and will need to withdraw for a while to recover and eventually come back, and that is okay. We are not machines but imperfect human beings. Others will continue to step in according to their possibilities. If we continue to honor what we have achieved and how we have arrived at this moment, I am sure that – in one way or the other – the wonders of solidarity that we have discovered during these last weeks will continue to do their work.

Natalie Scholz

Amsterdam, March 21st, 2015

1 reactie

Opgeslagen onder Geen categorie