Open brief aan de RvT

Geachte leden van de Raad van Toezicht, beste Atzo,

Nu de storm die opstak na het lekken van de namen van de kandidaten voor het College van Bestuur (CvB) van de UvA weer enigszins is gaan liggen, willen wij aandacht vragen voor het volgende. Wij hebben ernstige bedenkingen, niet alleen bij uw rol in de benoemingsprocedure, maar ook bij uw positie in het algemeen. Wat gebleken is uit het hele circus rondom het lekken en het aftreden van Hans Amman – iets waar u wat al te vroom mee bent omgegaan – is de volstrekt ongeoorloofde inmenging van uw raad in het bepalen van universitair beleid. Ten eerste is dit slecht voor de geloofwaardigheid van het nieuwe CvB (die gezien het door u geforceerde gebrek aan inspraak al niet groot was), ten tweede gaat u duidelijk uw boekje te buiten door de gangbare beleidsprocedures te omzeilen, en ten derde duidt het hele voorval op de onhoudbaarheid van de waanzinnige, uit het bedrijfsleven geleende constructie waarvan uw raad deel uitmaakt. Laat ons één en ander verhelderen.

Te beginnen met die constructie, en hoe die bol staat van schijnbaar nepotisme en belangenverstrengeling. Ten eerste bent u verwikkeld in een politiek machtsspel op zowel lokaal als landelijk niveau. Ten tweede zijn er duidelijke belangenverstrengelingen zichtbaar tussen verschillende leden van de Raad van Toezicht (RvT) en hun (voormalige) andere banen. Zo is Atzo Nicolaï zelf projectleider politieke uitgangspunten bij het ministerie van OCW geweest en heeft dus actief vormgegeven aan het Nederlandse onderwijsbeleid, waar hij dan nu op zou moeten toezien. Verder is hij directeur bij DSM en zit hij in het bestuur van werkgeversorganisatie VNO-NCW. Met andere woorden: hij komt uit het bedrijfsleven, is lobbyist voor het bedrijfsleven, en moet toezicht houden op beleid dat hij zelf mede heeft bepaald. Daarnaast was Louise Gunning voorzitter van de Raad van Commissarissen bij DSM, vervolgens werd Nicolaï daar directeur, Gunning werd voorzitter van het CvB op de UvA, en Nicolaï op zijn beurt weer voorzitter van de RvT aldaar: wat een feest van herkenning! Net zoals Nicolaï aan zijn banen komt door headhunter Egon Zehnder, die hij dan weer inschakelt om het leeggelopen CvB op te vullen. Dan is er nog Marleen Barth. Zij is op dit moment naast haar lidmaatschap voor de RvT ook voorzitter van de PvdA-fractie in de Eerste Kamer. Ze heeft daarmee duidelijke banden met minister Bussemaker en oudcollegelid Louise Gunning (beide PvdA-ers), om maar te zwijgen van politieke belangen. Verder is er Rinse de Jong die bestuurder is van de Stichting Aandelenbeheer BAM Groep. Toevalligerwijs is BAM de uitvoerder van de bouw van de nieuwe campussen van de UvA. Ten slotte Lidwin van Velden: zij is op dit moment lid van het Audit Committee van het ministerie van OCW. Voor je denkt: ach, daar zijn vast meer mensen lid van: ja, maar slechts een handvol. Zij is één van ongeveer vijf mensen die advies geven aan de minister over de bedrijfsvoering en verantwoording. Dat wil zeggen, onder andere het controleren van de jaarrekening.

Kort samengevat: alle leden van de RvT komen uit het zogenoemde old boys network, niet toevallig kennen zij elkaar allemaal en zijn nauw verbonden aan het bedrijfsleven en de politiek. De andere functies die de leden van de Raad van Toezicht bekleden raken zeer nauw aan de letter van de wet: “De samenstelling, taken en bevoegdheden van de raad van toezicht zijn zodanig dat de raad een deugdelijk en onafhankelijk toezicht kan uitoefenen. De leden van de raad van toezicht hebben geen directe belangen bij de universiteit. De leden van de raad zijn niet tevens werkzaam bij een ministerie dan wel lid van de Eerste of Tweede Kamer der Staten-Generaal.” Het moge duidelijk zijn dat uw gehele raad op gespannen voet verkeert met deze stipulatie. In het bedrijfsleven mag het misschien gewoon zijn dat toezichthouders en bestuurders van één organisatie ook nauw verbonden zijn met andere organisaties en beleidsmakers die baat hebben bij bepaalde contracten en beleidsmatige bepalingen, maar dat lijkt ons in het geheel niet wenselijk voor een semipublieke instelling als de universiteit.

Nou vonden we dit al langer, maar we zien ons gesterkt in onze overtuiging en genoodzaakt hierover de alarmbel te luiden door de onbeschaamdheid waarmee uw raad zich heeft opgesteld in de benoemingsprocedure van nieuwe CvB-leden, de manier waarop u steeds de invloed van de medezeggenschap heeft geneutraliseerd, en niet te vergeten het feit dat u er niet voor terugdeinst bestuurders weg te sturen die kritisch zijn over de UvA-HvAsamenwerking. Wij eisen daarom het volgende: (1) dat u onverwijld opheldering verschaft over uw conflict met Hans Amman, waarbij we specifiek van Atzo Nicolaï antwoord willen op de vraag of hij denkt hiermee Jet Bussemaker, die gedeeltelijk de fusie heeft verwezenlijkt als rector van de HvA en daarom voorstander is van de fusie, gepaaid te hebben en zodoende zijn herbenoeming heeft veiliggesteld. Daarmee samenhangend willen we weten of er gekozen is voor CvB-leden die er dezelfde opvatting over de fusie op na houden als uzelf; (2) dat u onmiddellijk luistert naar de stem van de rede en van het grootste deel van de academische gemeenschap en begint met de ontvlechting van UvA en HvA; (3) dat u niet langer de medezeggenschap muilkorft en de uitkomsten van de onderzoekscommissies tegenwerkt, maar ruim baan geeft aan het proces van democratisering en decentralisatie.

Wij verwachten op korte termijn de alhier verzochte opheldering. Ook willen wij erop wijzen dat de RvT naar ons inzicht al een groot legitimiteitsprobleem heeft als station in de banencarrousel van een old boys network dat evenzo makkelijk functies verdeelt in de politiek en het bedrijfsleven, en waar dus permanent een geur van belangenverstrengeling aan kleeft. De huidige toestand rond het CvB trekt de geloofwaardigheid van de RvT nog verder naar beneden. Een inadequate reactie op de hier gestelde eisen en verzoeken moet wat ons betreft daarom leiden tot het onmiddellijke aftreden van de RvT, alsmede een grondige herziening van de bestaande verantwoordingsstructuur, d.w.z. afschaffing van de RvT als bestuurlijk gremium. Tot slot: wij deinzen er niet voor terug actie te voeren ter versterking van onze punten, mocht dit nodig zijn.

In afwachting van een snel antwoord,

Humanities Rally en de Nieuwe Universiteit

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Files, Updates

Procedure benoeming nieuwe decaan

De procedure voor de benoeming van een nieuwe decaan op de FGw doet volgens ons niet genoeg recht aan de roep op democratie, transparantie en betrokkenheid van de facultaire gemeenschap die we het afgelopen anderhalf jaar duidelijk hebben laten horen. Op dit moment zal er enkel een presentatie komen van de decaan, na benoeming. Dit doet op geen enkele manier recht aan datgene waar wij voor staan.

 

In de mail die door de benoemingsadviescommissie naar alle docenten en studenten is gestuurd staat dat tijdens het facultair beraad ook de procedure besproken zal worden. Dit is de laatste kans om als facultaire gemeenschap te laten horen dat we het anders willen. Daarom roepen wij jullie op allemaal te mailen naar fsr-fgw@uva.nl (een voorbeeldmail kun je vinden via onderstaande link).

Daarnaast zou het ontzettend goed zijn als jullie ook op maandag 7 maart om 16:00 naar het Facultair Beraad komen om daar je mening te laten horen. Dit zal plaatsvinden op de Oudemanhuispoort zaal A008.

Concept brief NL

 

The procedure concerning the selection of the new dean at the humanities faculty does no justice to the call for democracy, transparency and involvement of the faculty community that we’ve heard in the last year and a half. The procedure only contains a presentation of the dean after he or she has been appointed. This does no justice in any way to what we stand for.
In the e-mail send by the selection committee to all students and staff mentions the procedure will also be discussed during the Facultair Beraad. This is our last chance to tell them we want to change the procedure. Therefore, we call upon you to e-mail fsr-fgw@uva.nl (you can find a concept e-mail in the link below).

Besides that, it would be much appreciated if you could attend the Facultair Beraad at March 7th to voice your opinion. This will take place at the Oudemanhuispoort room A008.

Concept letter en

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Files, Updates

Humanities Rally partij zoekt kandidaten

Humanities Rally is naast een actiegroep nu ook al meer dan vijf maanden actief als studentenpartij in de studentenraad van de FGw, onder de naam Humanities Rally Partij. Hoewel de inspraak van studenten nog steeds beperkt is, is de aanwezigheid van een kritische groep studenten in de medezeggenschap belangrijk. We hebben in de raad succesvol gestreden tegen het afschaffen van studies en voor het afschaffen van onnodige rendementsmaatregelen. Onze raadsleden hebben er bijvoorbeeld voor gezorgd dat er op onze faculteit voorlopig geen selectie bij reguliere masters komt.

Omdat we door willen gaan met het strijden voor een betere faculteit doet Humanities Rally Partij ook mee met de verkiezingen voor volgend jaar. We zijn dan ook vanaf nu op zoek naar mensen die de facultaire studentenraad in willen namens Humanities Rally Partij: studenten die geloven in meer inspraak voor docenten, die streven naar een bottom-up bestuursstructuur en die zich willen inzetten voor een transparantere faculteit met meer autonomie, waar specialisatie boven verbreding gaat.

Wie geïnteresseerd is of graag meer wil weten kan dat laten weten via de mail (humanitiesrally@gmail.com) of zich persoonlijk tot één van de leden van de sollicitatiecommissie richten. Schroom niet om bij twijfel vragen te stellen!

Op 22 februari om 20:00 uur in zaal 1.04 van het P.C. Hoofthuis zullen we voor geïnteresseerden een informatieavond houden over wat men van werken in de facultaire studentenraad kan verwachten. Wees erbij! De definitieve keuze voor de inzetbaarheid voor de kandidatenlijst willen we uiterlijk 21 maart weten. Voor iedereen die geïnteresseerd is, houd 26 & 27 maart vrij: in dit weekend zullen de sollicitatiegesprekken plaatsvinden.

*****English*****

you might have heard that Humanities Rally has also been active in the faculty student council for the last five or so months. The members of the Humanities Rally Party (the student council party) have achieved some important successes, despite having little real say in important matters. They have successfully fought against efficiency measures that lessen the quality of education and research. For instance, they have made sure regular masters will not be selective at our faculty. This shows how important it is to have critical students in the student council.

Because we want to continue fighting for a better faculty through the means of the student council, Humanities Rally Party will participate in the oncoming elections. Starting now, we will be looking for people who want to join the student council on behalf of the Humanities Rally Party. We’re looking for students who believe teachers and students should have more say in the faculty, who strive for a bottom-up management structure and who want to fight for a more transparent faculty with more autonomy, a faculty at which specialisation is more important than massification. [Important: the paper reality of the UvA exists only in Dutch, so keep this in mind!]

Anyone who is interested or want to receive more information can send us an email (humanitiesrally@gmail.com) or you can ask one of the members of the selection committee. Do not hesitate to ask us!

We will be organising an information night for everyone who is interested at February 22nd at 20:00 in room 1.04 at the P.C. Hoofthuis. Be there!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Updates

Nieuwsbrief De Nieuwe Universiteit

Terugblik op Maagdenhuis 2015

Een jaar geleden werd het Maagdenhuis voor de 11e keer in de geschiedenis bezet. In tegenstelling tot de bezetting van 1969 duurde het dit keer geen 5, maar 46 dagen. Om de publieke rol van de universiteit weer centraal te stellen hielden de studenten de deuren van het gebouw overdag open voor iedereen die langs wilde komen. Ze gebruikten de ruimte niet alleen om de huidige problem in het hoger onderwijs op de politieke agenda te zetten, maar organiseerden ook iedere dag een cultureel programma met lezingen, workshops, concerten, films en debatten. Zo waren er lezingen van internationaal bekende sprekers zoals politicoloog Wolfgang Streeck, filosoof Jaqcues Ranciere en anthropoloog David Graeber. Er was een filmscreening met kunstenaar Melanie Gilligan, een literatuurmiddag met Arnon Grunberg, optredens van zowel klassieke orkesten als Typhoon en De Kift en zelfs kunstexposities die bezocht werden door meer dan 500 mensen.

Ook zijn er honderden artikelen verschenen over de problemen in het hoger onderwijs, volgden er meerdere politieke debatten in de Tweede Kamer en heeft De Nieuwe Universiteit zich ingezet voor transparantie, democratie en meer autonomie voor werknemers. De managerscultuur van top-down bestuur plaagt de gehele publieke sector. Decennia aan wetenschappelijk onderzoek toont aandat dit beleid aan universiteiten juist contraproductief is. Onderzoek en onderwijs zijn de kerntaken van een universiteit. Om studenten en docenten daar de ruimte voor te geven moet er meer inspraak mogelijk zijn op lokaal niveau. Democratisering moet hand in hand gaan met decentralisering.

Wat er nog moet veranderen

Onze opstand heeft een einde gemaakt aan de legitimiteit van een bestuursstructuur zonder inspraak, instemming en transparantie. Hier zijn we trots op. Toch moet er nog veel veranderen.

Docenten worden nog altijd geteisterd door een woekerende werkdruk. De meeste van hen worden vaak jaren achtereen op tijdelijke contracten gehouden. Ondertussen worden studenten zo snel mogelijk door de diplomafabriek gejaagd. Niet al deze problemen zijn direct op te lossen. Zo moeten bijvoorbeeld niet alleen universiteiten democratischer, maar ook de beurzen van NWO moeten herverdeeld worden.

De roep om een grotere rol voor docenten en studenten is breed gedragen. Zo dienden PvdA, D66, ChristenUnie en SP amendementen in voor de Wet Versterking Bestuurskracht. Deze werden vrijwel allemaal terzijde geschoven door Bussemaker. Met de Wet Versterking bestuurskracht Onderwijsinstellingen in huidige vorm is er nog steeds geen instemmingsrecht van medezeggenschap op de facultaire begroting, geen instemming bij het opheffen van opleidingen of bij fusies, en ook geen instemmingsrecht bij huisvestingsplannen. Wél krijgen studenten adviesrecht op het profiel van nieuwe bestuursleden. “In de praktijk betekent Bussemaker’s wet dat studenten hun mening mogen geven over de tekst die een human resource manager online zet voor een nieuwe vacature. Tot zover de democratisering”.

De UvA staat nog altijd 216 miljoen rood dankzij investeringen in vastgoed. De UvA leent nu meer bij dan ze ooit kan terugbetalen, terwijl bestuurders die bijna twee ton per jaar verdienen ook nog eens absurd hoge declaraties indienen. Zo werd er gedeclareerd voor chauffeurs in stilstaande auto’s en was er een afscheidsfeestje van 30.000 euro voor een bestuurder in wie het vertrouwen was opgezegd. Student Michele Murgia van DNU en Humanities Rally noemt het “Een grof schandaal dat er bezuinigd word op onderwijs, terwijl het College van Bestuur wel geld wil lenen voor ongewilde vastgoed projecten”.

Het financieel beleid van de UvA faalt aan alle kanten. Toch is er wél geld voorreputatiemanagers die gehaaid zijn in het spinnen van nieuws. Zo is het geen toeval dat de woorden van de UvA advocaat over de vermeende schade aan het Maagdenhuis “5 ton ofzo” klakkeloos is overgenomen door de woordvoerders en bestuurders van de UvA. Zij hebben dit fictieve bedrag gebruikt om hun eigen studenten en medewerkers zwart te maken. De grootste kostenpost van het bedrag dat naar buiten gebracht werd als schade, bestaat uit beveiligingskosten en de kosten voor interne verhuizingen, en bestaat niet uit vernielde materialen, zoals gecheckt door NRC en AT5. In een petitie die door Ziggy Schilpzand aan de Centrale Studentenraad is aangeboden, schreven studenten dat het verzonnen bedrag van vijf ton over komt als “een poging de acties van studenten en docenten te delegitimeren op een onvolwassen en leugenachtige manier”.

Ondertussen is de Centrale Studentenraad bezorgd dat de faculteiten nog steeds geen instemmingsrecht hebben op de begrotingen. Dit betekent dat zij moeten instemmen op een begroting zonder te weten waar het geld heen gaat. CSR-leden worden, ondanks de roep om meer inspraak, nog steeds gepasseerd in belangrijke beslissingen.

Geboekte succesen

Toch is er ook vooruitgang geboekt. Een hoopgevende uitkomst van de bezettingen van 2015 zijn de drie commissies die in Amsterdam op universitair niveau gaan kijken naar de financiën & huisvesting, democratisering & decentralisering en diversiteit & dekolonisatie. Die commissies zijn ondertussen begonnen met hun werk en bieden hoop op een nieuwe wind binnen de UvA en misschien wel heel universitair Nederland.

De Commissie Financiën en Huisvesting doet onderzoek naar de vaakgenoemde renteswaps, de financiële gezondheid van de universiteit en een nieuwe manier om geld intern tussen faculteiten te verdelen. De Commissie Democratisering en Decentralisering inventariseert knelpunten met betrekking tot de werking van de universiteit en zoekt naar alternatieven om de universiteit zo democratischer en decentraler te maken. Vooral zijn beide commissies bezig met de vraag hoe de universiteit zich het beste kan bezig houden met haar primaire taken: onderzoek en onderwijs. De Commissie Diversiteit en Dekolonisatie onderzoekt in hoeverre gemarginaliseerde groepen binnen de universiteit ruimte krijgen en hoe hun positie verbeterd kan worden. Ook heeft de Centrale Studentenraad  in Amsterdam de bekritiseerde N+1 regeling weten af te schaffen. Dit kan een belangrijk voorbeeld zijn voor universiteiten elders.

Daarnaast zijn er inspirerende initatieven opgezet. Zo is De Omslag opgericht, een interactief online forum voor verdiepende artikelen over hoger onderwijs. Om recht te doen aan de complexe onderwerpen die tijdens het protest aan bod kwamen, hebben zij edities opgezet rondom onderwerpen als universiteitsvastgoed, diversiteit en onderzoeksfinanciering. “Ons doel is om studenten, academici, journalisten, beleidsmakers en politici samen te brengen rondom één thema om het debat daarover werkelijk verder te brengen”, zegt redacteur Tashina Blom.

Ook wordt er op 11 april (de datum van de laatste dag van de bezetting) een online archief gelanceerd over de Maagdenhuis bezetting van 2015. Op de site zullen foto’s, flyers, kunstwerken, tijdschriften, social media posts, programma’s en talloze videos te zien zijn. “Er zijn zelfs virtual reality apps gemaakt tijdens het Maagdenhuis, deze rijkdom aan materiaal willen we toegankelijk maken voor het publiek”, zegt Alexander Nieuwenhuis mede-initiator van het project. “Gebruikers kunnen het materiaal zelf gebruiken door video’s te monteren, materiaal te uploaden en collecties samen te stellen. Met die vorm willen we eer doen aan de principes van het protest: democratie en transparantie.”

Tot slot

Goed bestuur komt vanuit werknemers en studenten zelf. In Amsterdam hebben zij laten zien dat ze zich hard zullen maken voor het onderwijs waar zij hart voor hebben. Bestuurders zouden hetzelfde moeten doen met wetsvoorstellen en beleid dat de universiteit weer teruggeeft aan de mensen die om haar geven.

Events
Strijd mee voor de FMG – vanavond, 17 februari, CREA
Ook op de FMG wordt nu bezuinigd. Onnodig, want zij hebben een reserve van 50 miljoen euro. Deze mag echter niet aangesproken worden omdat hij functioneert als onderpand voor leningen voor vastgoed.

Wat is er nou eigenlijk aan de hand op de UvA? De meeste van ons hebben wel gehoord over de protesten van het afgelopen jaar, over de bezuinigingen en kritiek op het CvB, maar wat heeft dat nou te maken met de Faculteit Gedrag- en Maatschappijwetenschappen? Waarom moet er opeens 10 miljoen bezuinigd worden? Dat zullen verschillende sprekers je op deze avond uitleggen.

What is happening at the UvA? Most of you have probably heard about the protests last year, and the criticisms concerning the executive board, but what has that got to do with the faculty of social and behavioral sciences? Why is there a budget cut planned for 10 million all of a sudden? That’s exactly what several speakers will explain during this evening.

Reflections on the Liberation this Satuday in Maastricht
This Saturday some of us will give a presentation at the 2.Dh5 Festival – Over de Grens (Maastricht 2016). It will be on the Bungehuis and Maagdenhuis liberation in Amsterdam and what happened afterwards, followed by Q&A and reflections from some those involved in the protests.
Background
Petitie Rudolf
‘Ruim dertig wetenschappers, politici en actievoerders hebben zich dinsdag solidair verklaard met de onlangs ontslagen UvA-docent Rudolf Valkhoff. In een verklaring noemen ze het ontslag van de prominent Maagdenhuisbezetter ‘onacceptabel’ en eisen ze dat de UvA haar besluit intrekt.’ Zie folia.
Vastgoed
Universiteiten en overheid herhalen steeds hoe belangrijk investeringen in vastgoed en het bouwen van campussen zijn, omdat het geld op zou leveren: het trekt studenten aan en bedrijven die steeds meer zullen investeren in onderzoek. Zo ook op de UvA. Ondertussen nemen universiteiten nog steeds enorme risico’s in vastgoed en sturen aan op steeds meer toegepast onderzoek ten bate van “innovatie”. Ook dat zou namelijk investeringen van bedrijven opleveren. Niets is minder waar: juist vrij onderzoek, fundamenteel onderzoek waarbij wetenschappers hun nieuwsgierigheid kunnen volgen leidt tot innovatie. In werkelijkheid blijkt bovendien dat bedrijven juist minder zijn gaan investeren in onderzoek. Waarom blijft de UvA dan toch miljoenen investeren in de bouw van grote campussen ten koste van onderwijs en onderzoek?
It’s not over Jet:
De nieuwe wet Versterking Bestuurskracht is een wassen neus
‘Vorige week reageerde Bussemaker op voorstellen van Kamerleden die wél veranderingen willen doorvoeren in de manier waarop het hoger onderwijs geleid wordt. Jet was van ijzer. Bevoegdheid van de medezeggenschap om bestuurders weg te sturen bij wanbeheer? Nee. Bindende voordracht van sollicitatiecommissies? Nee. Instemmingsrecht op bestuurdersbenoemingen? Nee. Instemmingsrecht in het geval van opheffing van opleidingen dan? Nee. En bij samenwerking met andere universiteiten? Nee. Bij grote huisvestingsbeslissingen? Nee. Het allocatiemodel? Nee. Een verplichte student-assessor in het CvB? Nee. Nee nee nee.’ Zie hier het artikel van Linda Duits, en hier de analyse van de ASVA.
Onderzoek naar kwaliteit onderwijs
Onderzoekers en docenten! Hoe staat het met de kwaliteit van onderzoek en onderwijs? Zijn onze universiteiten voldoende democratisch? Krijgen wetenschappers genoeg ruimte voor ongebonden onderzoek? Het is de hoogste tijd dat u aan het woord komt over deze en andere vragen. Daarom neemt de SP  deze enquête af. De vragen gaan over werkdruk, onderwijs, financiering, marktwerking, onafhankelijk onderzoek, vastgoed en democratisering. De resultaten van dit onderzoek vormen de basis voor nieuwe voorstellen van de SP in de Tweede Kamer.

Researchers and teachers! What is the status of the quality of education and research? Are our universities democratic enough? Is there enough room for researches to do the research they like? It is high time you will get a say in this. Therefore the SP is doing a survey. The questions in this questionnaire concern work load, education, financing, market forces, independent research, real estate and democratisation. The results will be the basis for new proposals in parliament.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Een Nieuwe Lente, een Nieuw Geluid | Actie Dies Natalis UvA

Vanmiddag viert de UvA feest. De Universiteit van Amsterdam viert wel vaker feest; soms met afscheidsfeestjes voor ondemocratisch verkozen voorzitters à €10.000, en nu met een duur verjaardagsdiner in het Krasnapolsky. In tijden van bezuinigingen vinden veel van de genodigde hoogleraren die hun onderwijs langzaam doodbezuinigd zien worden dit soort uitgaven erg pijnlijk. Nadat bleek dat ze, na het aangeboden te hebben, niet eens de mogelijkheid hebben zelf te betalen heeft een groep, waaronder de Centrale Studentenraad en Centrale Ondernemingsraad, het diner geboycot. Ook dit jaar vindt dit verjaardagsdiner plaats in besloten kringen. Gelukkig is voor de plechtigheid in de Lutherse kerk wel iedereen uitgenodigd. Op andere gebieden is er helaas veel minder sprake van inclusiviteit. Bij de benoemingsprocedure van de nieuwe rector is zowel de centrale studentenraad als de centrale ondernemingsraad niet betrokken. Om van de gehele academische gemeenschap nog maar te zwijgen.

Het thema van de 384ste verjaardag van de Universiteit van Amsterdam is “Academische Lente”. Op deze dag zal Rector Dymph van den Boom spreken over Open Science en over hoe toegang tot- en transparantie van- onderzoek de verhouding tussen maatschappij en wetenschap zullen veranderen. Bij een pleidooi voor transparantie, open access, open peer review en open methodologie hoort volgens ons ook het zelf toepassen van deze principes, en bij een nieuwe lente hoort een nieuw geluid. Bij een Diesviering voor een Universiteit die na een jaar protest van studenten en docenten te onderdrukken nog steeds niet de transparantie beoefent die zij voorstaat, hoort echter in de eerste plaats rouw.

Een nieuw geluid ontbreekt volledig bij de benoemingsprocedure van de nieuwe leden voor het College van Bestuur. De stem van de protesten was duidelijk: klaar met de achterkamertjes, het old-boys-network, de corporate universiteit; op naar openheid en democratie. Al vrij snel na de ontruiming van het Maagdenhuis bleek echter dat de niet democratisch verkozen Raad van Toezicht niet bereid was te luisteren naar de roep van docenten en studenten om meer transparantie, democratie en betrokkenheid . Sterker nog; er werd intimiderend omgegaan met CSR-leden en quasi-inschikkelijk werd toegegeven aan een, voor de Raad van Toezicht geheel consequentieloze, ‘betrekking van de medezeggenschap’. De medezeggenschap heeft zelfs voor dit vrij magere resultaat een harde strijd moeten voeren, terwijl de ondernemingsraad en studentenraad juist de organen zijn die structureel moeten samenwerken met de nieuwe collegeleden, niet de Raad van Toezicht.

In de praktijk blijkt dat de betrokkenheid van de medezeggenschap bestaat uit adviezen waar niet naar geluisterd hoeft te worden en twee zetels in de sollicitatiecommissies, waarbij de medezeggenschap zwaar in de minderheid is in vergelijking met leden van de Raad van Toezicht. Daarnaast krijgen de Centrale Studentenraad en Centrale Ondernemingsraad slechts 48 uur om het draagvlak van de uiteindelijke kandidaten te onderzoeken en een beslissing te nemen. Bovendien is er strikte geheimhoudingsplicht over wie de kandidaten, door een headhuntersbedrijf op de longlist gezet, zijn: de kandidaten blijven anoniem. Het geeft weinig hoop op een nieuwe wind aan de UvA als een voorzitter en een rector voor hun aanstelling al niet de verantwoordelijkheid willen nemen met de academische gemeenschap in gesprek te gaan. Dit past niet bij een universiteit, en al helemaal niet bij de Universiteit van Amsterdam, waar men na de onrust van vorig jaar beweert democratie en openheid zo hoog in het vaandel te hebben staan.

Er was een uitstekende kans voor vernieuwing: Na de protesten is er een commissie ingesteld die onderzoek zou doen naar mogelijke vormen van democratisering aan de UvA. Deze commissie had bij uitstek iets kunnen zeggen over de benoemingsprocedure van de nieuwe rector magnificus en van de nieuwe voorzitter van het college van bestuur. Zoals de procedure nu verloopt wordt de commisise Democratisering en Decentralisering volledig buiten spel gezet in deze procedure.

Het gewenste nieuwe geluid hebben we van de UvA dus nog niet gehoord. Daarom herhalen ook wij een oude boodschap: er valt hier niets te vieren. Vorig jaar viel er tijdens de Dies niets te vieren omdat er fors bezuinigd werd zonder inspraak van de academische gemeenschap. Dit jaar kampt de universiteit wederom met grootscheepse bezuinigingen.
Bovendien valt er niets te vieren omdat na alle moeite die actiegroepen en medezeggenschap gedaan hebben, transparantie en democratie nog steeds slechts woorden zijn voor openingsredes, die niet toegepast worden. Voorgaand jaar zei Van Den Boom “competente rebellen” te willen opleiden, maar vervolgens stuurde het College de ME op de academische gemeenschap af toen daar daadwerkelijk sprake van leek te zijn. Dit jaar roept ze op tot open access zonder zelf transparant te handelen.

Daarom rouwen wij op deze geboortedag. We dragen de universiteit ter aarde, wegens gebrek aan democratie en transparantie gestorven. Alleen mensen die niet geven om niet-verlengde contracten, de ontslagen die nog steeds vallen, de verdwijnende studies, de verhoogde werkdruk en het gebrek aan democratie op de UvA kunnen vandaag feest vieren. Voor studenten en medewerkers ligt dit anders. We condoleren iedereen die vandaag de Lutherse Kerk naar binnen gaat. We betuigen ons oprechte medeleven met iedereen die denkt iets te kunnen vieren.

Zie ook:
UvA berichtgeving over de Academische Lente, de muzikale aap en Dymph

Benoemingsprocedure UvA onwaardig: over de benoemingsperiode, geschreven door academici van de UvA

Over de problemen aan de UvA en de noodzaak tot actie (ouder artikel)

Contact met Humanities Rally

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Files, Updates

Brief van commissie democratisering en decentralisering

Via de contactgroep kregen wij onderstaande brief toegestuurd.

Download als pdf

Beste leden van de contactcommissie,

Bijna vier weken geleden is de commissie Democratisering en Decentralisering geïnstalleerd. Een mooi moment voor een update over de stand van zaken en de plannen voor de komende weken.

Wat is er gedaan?

Een paar dagen na onze installatie zijn wij voor het eerst in bijna voltallige samenstelling bijeen gekomen. We spraken met elkaar over praktische zaken, zoals welke faciliteiten we nodig hebben en hoe we willen communiceren met elkaar en met de academische gemeenschap. Met een commissie van acht personen en nog geen secretariële ondersteuning, zijn goede afspraken daarover essentieel.

Maar natuurlijk hebben we ook gesproken over hoe we het werkplan gaan uitvoeren en kwam de inhoud aan bod. Met levendige discussies over hoe we zelf kijken naar het hoger onderwijs, de wettelijke (on)mogelijkheden, de knelpunten op verschillende faculteiten aan de UvA en mogelijke oplossingen. Tijdens de bijeenkomsten bleek dat de commissie op veel punten op één lijn zit. De samenwerking tijdens en buiten de vergaderingen is buitengewoon goed te noemen.

 

Al tijdens de presentatie op 18 november gaven wij aan zo snel mogelijk echt aan de slag te willen gaan. Dus dat hebben wij vervolgens ook gedaan. Leden van de commissie gingen bij diverse faculteiten op bezoek om te praten met belanghebbenden en medezeggenschapsorganen. Er is contact geweest met de medezeggenschapsraad van de HvA en met de commissie Personeel. En er is flink wat informatie verzameld zodat de commissieleden zich goed konden inlezen. We hebben ons geen moment verveeld.

Daarnaast zijn we natuurlijk druk geweest met het opstellen van een begroting. Op moment van schrijven werken we aan de laatste correcties voordat we het stuk naar het College van Bestuur sturen. We gaan in die begroting primair uit van wat er nodig is om het werkplan uit te voeren. Dit werkplan is immers goedgekeurd door de precommissie en is onze leidraad gedurende het proces. Desalniettemin is het bedrag dat nodig is voor een commissie met acht leden, ondersteuning en met een forse opdracht behoorlijk. Wij gaan ons best doen om onder de bedragen die zijn begroot te blijven.

Subcommissie Diversiteit
De precommissie is in het laatste stadium van samenstelling van de subcommissie Diversiteit. De beoogd voorzitter van de subcommissie is tevens lid van de Commissie D&D, waardoor de brugfunctie tussen de beide commissies is gegarandeerd. Het sollicitatieproces heeft wat vertraging opgelopen, maar wordt naar verwacht aan het eind van de eerste week van januari 2016 afgerond. Wel is de subcommissie Diversiteit ook alvast aan de slag gegaan met een begroting zodat de commissie zo snel mogelijk na instelling aan de slag kan.

Terugtreden Loe Sprengers
Er is ook minder goed nieuws te melden: een paar dagen geleden liet Loe Sprengers ons weten zich terug te trekken als lid van de commissie. Loe Sprengers heeft voor hij lid werd van de commissie aangegeven dat zijn kantoor regelmatig werknemers en medezeggenschapsorganen van de UvA bijstaat. Daarover is afstemming gezocht met het College van Bestuur en is afgesproken dat hij zelf niet zou optreden als advocaat voor een werknemer of voor een medezeggenschapsraad van de UvA gedurende de tijd dat de commissie D&D aan het werk was. Dit leek beide partijen een goede werkwijze. Kort nadat de commissie werd benoemd werd vervolgens het kantoor van Loe Sprengers benaderd met een vraag van de Ondernemingsraad van de Faculteit Economie en Bedrijfskunde. In lijn met de gemaakte afspraken zou een collega deze Ondernemingsraad bijstaan. Het bestuur van de faculteit liet echter weten dit onwenselijk te vinden gezien Loe’s betrokkenheid bij de commissiewerkzaamheden. Omdat Loe Sprengers wil voorkomen dat zijn positie, of die van zijn kantoor langs deze weg ter discussie wordt gesteld, heeft hij besloten zich terug te trekken. De overige commissieleden betreuren dit, maar vinden het een afweging die alleen Loe zelf kan maken. Wij hopen dat hij in een later stadium de commissie kan adviseren waar het gaat om specifieke juridisch-bestuurlijke kwesties. Op die manier kan zijn expertise dan toch worden ingezet.

Komende weken
Met de kerstvakantie voor de deur beseffen wij dat een aantal gebouwen van de UvA tijdelijk dicht is. Maar wij hebben genoeg te doen de komende tijd. Prioriteit ligt bij het laten vaststellen van de begroting, het regelen van secretariële ondersteuning en de organisatie van bijeenkomsten in januari. Ook het maken van een website en een goed communicatiebeleid en het regelen van werkplekken zijn zaken die wij de komende weken op orde gaan maken.

Zoals jullie kunnen lezen zijn we dus al bezig met een heel aantal zaken en zullen we op korte termijn ook zorgen dat we beter vindbaar zijn. Natuurlijk zijn we nu ook al bereikbaar voor input, opmerkingen en vragen via telefoon, mail of in persoon.

Rest mij te zeggen dat deze update uiteraard doorgestuurd mag worden naar alle relevante organen en personen die belangstelling hebben. Helaas hebben wij nog geen secretariële ondersteuning en zijn we daardoor nog niet begonnen met het verzamelen van mailadressen. Maar misschien dat jullie ons kunnen helpen om geïnteresseerden te bereiken.

 

Met vriendelijke groet,

Lisa Westerveld

Voorzitter commissie Democratisering en Decentralisering

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Updates

Reactie op flexstuderen | UoC, Rethink, DNU en HR

Met enige verbijstering hebben de actiegroepen vandaag kennis genomen van het “flexstudeer”-plan dat door het opmerkelijke gezelschap Stefan Wirken (voorzitter van de Landelijke Studentenvakbond), Dymph van den Boom (interim-collegevoorzitter van UvA en HvA), Pieter Duisenberg (VVD-Kamerlid en fervent tegenstander van de Maagdenhuisbezetting) en Mohamed Mohandis (PvdA-Kamerlid) is aangedragen. Het voorstel zou tegemoetkomen aan de voortdurende onvrede over rendementsdenken op de universiteit die dit jaar tot uitbarsting is gekomen, maar doet juist het tegenovergestelde. Het idee is om studenten te laten betalen per gevolgd vak. Het plan is bedoeld voor studenten die naast hun studie werken, een gezin willen onderhouden, of een bestuursjaar willen doen. Kortom, studenten die hun studie over een langere periode willen spreiden. Deze studenten moeten op dit moment hetzelfde betalen als een voltijdstudent, terwijl zij geen tijd hebben om al die vakken in hetzelfde tempo te volgen. Hierdoor studeren zij meestal één of twee jaar langer en kost hun studie uiteindelijk meer geld. Tot zover dus een sympathiek plan. Als blueprint voor het “studeren van de toekomst”, zoals Duisenberg en Dymph het graag zien, is het “flexstuderen” echter faliekant een stap in de verkeerde richting: die van de universiteit als supermarkt.

Bij dit plan ligt vooral een grote nadruk op studenten die zich naast hun studie willen ontplooien en daar ruimte voor moeten krijgen. Het is echter een specifieke vorm van ontplooiing waar op wordt ingezet: een ontplooiing binnen een bestuursjaar bij je studentenvereniging of het lopen van een stage. Een ontplooiing waarbij het enkel gaat om de student als ondernemer, aangewezen op haar “eigen verantwoordelijkheid” als zij, bijvoorbeeld door ziekte, een vak een keer niet haalt: de student mag daar dan zelf voor betalen. Wat als er iets misgaat in de studieplanning, als door omstandigheden de student vakken niet haalt en over moet doen? Word je er dan extra voor gestraft? Het plan komt voort uit jaren van bezuinigingen onder het mom van ‘de langstudeerder kost ons klauwen met geld’ – een stelling die overigens nooit is bewezen.

Dit plan kan verregaande gevolgen hebben voor de manier waarop vakken worden aangeboden. Het is namelijk niet alleen zo dat de student per vak gaat betalen, faculteiten en opleidingen zullen ook meer gefinancierd gaan worden aan de hand van aantallen gevolgde vakken. Dit blijkt uit het volgende citaat van de bedenkers van dit plan uit de Volkskrant van 14 december jl: “Daarom willen wij dat het op studentenaantallen gebaseerde deel van de financiering niet langer wordt berekend op basis van een volledig studiejaar, maar per vak dat de student volgt.” En hoe duidelijker individuele vakken verantwoordelijk zijn voor bepaalde inkomsten, hoe sterker de prikkel om populaire vakken aan te bieden en hoe groter de druk op vakken die weinig studenten trekken. Daarnaast kan dit plan zorgen voor minder behaalde studiepunten per student: elke student die volgens dit plan studeert heeft direct de prikkel om alleen die vakken te volgen waarvan hij of zij zeker is dat het haalbaar is. Wat dat met “dromen” te maken heeft is ons onduidelijk. Inspirerend is het in ieder geval niet. Het valt te verwachten dat als gevolg hiervan juist de vakken die niet direct “rendabel” of “carrierebevorderend” zijn maar toch maatschappelijk cruciaal, niet genoeg studenten zullen trekken en daardoor makkelijker afgeschaft worden. Dit vermindert drastisch de specialisatie- en keuzemogelijkheden van studenten. De universiteit hoort geen bedrijf te zijn dat winst maakt, het is een onderwijsinstelling die mensen opleidt kritisch na te denken. Daar horen ook vakken bij over bijvoorbeeld dekolonisatie, gender, en zeer specifieke vakken over bijvoorbeeld Middeleeuwse geschiedenis of Philosophy of Mind.

Een andere consequentie is dat de administratieve last van de universiteit groter wordt. Als de student per vak betaalt, moet per vak beoordeeld worden of iemand toegang heeft gekregen tot dat vak, vóórdat er geld gevraagd kan worden. Hier gaat veel tijd in zitten en tijd kost nou eenmaal geld. Wij pleiten er juist voor dat er bezuinigd wordt op overheadkosten – kosten die worden betaald met geld dat bedoeld is voor onderwijs en onderzoek. Dit plan toont hoe slecht Den Haag heeft geluisterd naar de geluiden die afgelopen jaar door docenten en studenten naar voren zijn gebracht.

Wij zien bovendien een groot gevaar in dit plan op het moment dat het ingevoerd zou worden. Het nieuwe plan wordt namelijk niet alleen gepresenteerd als manier om studeren goedkoper te maken, maar wordt ook gebracht als toekomstvisie voor de financiering van het hoger onderwijs . Dit plan zou – als het over de hele universiteit werd ingevoerd – een manier zijn om onderwijs financierbaar te houden zonder dat de overheid de eerste geldstroom zou moeten verhogen. Het is niet de eerste keer dat een plan dat naar voren wordt gebracht als oplossing voor problemen bij studenten, eigenlijk een verkapte bezuinigingsmaatregel is. Dit zagen we al bij de prestatieafspraken: die werden gepresenteerd als maatregel om de onderwijskwaliteit te verhogen, maar pakten uit als maatregel om studenten sneller door hun studie te jagen en er zo voor te zorgen dat de overheid minder lang per student hoeft te financieren. Daarom moet er nu nagedacht worden over de consequenties van deze manier van financieren voor alle studenten. Deze manier van financieren claimt namelijk studenten meer ruimte te geven voor hun eigen keuzes, maar voor veel studenten zal zij juist ontplooiing en de eigen regie over de studie beperken: Gepassioneerde studenten die zo geïnteresseerd zijn in hun vakgebied dat zij meer vakken willen volgen dan het minimum nodig voor het behalen van een diploma, worden afgestraft bij in een systeem waar per punt wordt betaald en moeten meer gaan betalen. Studenten die twee studies willen doen omdat zij zich op meerdere gebieden willen ontplooien moeten dubbel betalen terwijl zij nu – als zij twee studies tegelijkertijd doen – slechts één keer collegegeld hoeven te betalen. Studenten die niet zeker weten of ze een extra vak willen volgen zullen eerder geneigd zijn deze verdieping of verbreding te laten schieten door deze nieuwe financiële prikkel; en als je een vak eenmaal hebt gekozen maar er achter komt dat je het toch liever wil laten vallen is dat een ook een keuze die financiële gevolgen draagt. Op deze manier wordt intellectuele nieuwsgierigheid ontmoedigd.

Van alle kanten wordt het studenten reeds moeilijk gemaakt de opleiding te doen die zij willen: het leenstelsel – een plan dat door de VVD en PvdA zelf is ingevoerd – maakt het voor veel (aankomend) studenten onbetaalbaar, het moeten betalen van institutiegeld na de afronding van de eerste studie zorgt voor een enorme druk om meerdere studies tegelijkertijd te doen, en het instellen van selectieve masters maakt dat je maar beter alleen het verplicht noodzakelijke kunt doen zodat je minder risico loopt minder goede cijfers te halen. Dit nieuwste plan is daar nog een schepje boven op, want waarom zouden studenten in dit geval méér willen doen dan strikt noodzakelijk is? Het plan is volgens Wirken een reactie op het leenstelsel dat de mogelijkheden van studenten beperkt. Inderdaad, het leenstelsel is een groot probleem. De oplossing is echter niet het opstellen van een plan dat de mogelijkheden van studenten nog verder inperkt. Hoewel de “gewone” optie nog steeds blijft bestaan, stelt de invoering van dit plan de studenten voor een moeilijke keuze: minder schulden of meer verdieping? Want als je jezelf binnen het onderwijs verder wil ontplooien door meer vakken te volgen of een extra studie te doen, zit je automatisch met een hogere studieschuld.

Daarnaast verdwijnt een belangrijk aspect van studeren: het sociale aspect. Als iedereen een eigen programma op eigen snelheid volgt verdwijnen de sociale aspecten van studeren, waarbij studenten samen studeren, elkaar helpen als de een het lastig heeft doordat bijvoorbeeld iets misgaat in de familie of door ziekte. Het samen leren, het elkaar bij de les houden, het met elkaar de stof eigen maken, dat wordt veel moeilijker als je per vak weer een eigen vertrouwd groepje moet vormen. Het zal daardoor minder opvallen op het moment dat er iemand uitvalt. Dit versterkt de afbraak van de academische gemeenschap die al jaren aan de gang is: docenten krijgen steeds minder tijd om studenten te begeleiden, gebouwen werken steeds meer met pasjes waardoor er fysieke barrières ontstaan tussen docenten en studenten, en met dit plan zullen ook studenten elkaar steeds minder makkelijk treffen.

Los van de inhoudelijke bezwaren tegen dit plan, gaat het direct in tegen de eisen die het afgelopen jaar door protesterende studenten zijn opgesteld. Dit is niet verrassend aangezien de PvdA en VVD tot op heden geen van de eisen hebben overgenomen of ondersteund. Sterker nog, de PvdA en VVD hebben voor het leenstelsel gestemd. Waarom de LSVb aan dit plan meewerkt is echter verbazingwekkend. Het is onduidelijk hoe de LSVB er precies toe besloten heeft dit plan te ondersteunen, want overleg met hun deelvereninging de ASVA lijkt achterwege zijn gebleven getuige de kritiek vanuit dat kamp.

Kortom: het experiment is nog een stap in de richting van, niet weg van, de commercialisering van het onderwijs. Na flexwerken en flexwonen dreigt dit de zoveelste maatregel te zijn om, onder het mom van “persoonlijke vrijheid” en “stimulering”, een prijskaartje te hangen aan elk onderdeel van het publieke goed, ten koste van hen die niet tot een ondernemende of bestuurlijke elite behoren. Wie studenten echt hun dromen wil laten volgen, moet kwetsbare vakken beschermen en onderwijs betaalbaar houden voor iedereen.

Humanities Rally
University of Colour
De Nieuwe Universiteit
ReThink UvA

1 reactie

Opgeslagen onder Artikelen

Concept bezuinigingen 2016-2018

Een klein vogeltje heeft ons het concept bezuinigingsplan voor 2016-2018 bezorgd. Tipje van de sluier: het is geen goed nieuws.

Omdat het document niet is opgesteld met het oog op lezersgemak en aangezien wij vermoeden dat de managerstermen niet bij iedereen bekend zijn hebben wij het bestand voor jullie samengevat en geduid. Dat kan je hier lezen:

Humanities Rally Samenvatting bezuinigings- en investeringsplan 2016-2018

 

Heb je wel behoefte aan het oorspronkelijke document? Dat kan je hier lezen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Files

Nieuwe factsheets

Gisteren publiceerden wij al een overzicht van de vele bestuurslagen die de UvA kent. Nu hieronder factsheets over verschillende andere onderwerpen. Ook een lijst met afkortingen om je te helpen door het oerwoud van begrippen heen te komen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Schematische weergave organisatiemodel UvA

De UvA heeft veel verschillende bestuurslagen met verschillende onderlinge relaties. Als houvast en om kritiek begrijpelijker te maken hebben wij onderstaand schema gemaakt.

Organisatie model UvA schematisch weergegeven, colleges, faculteiten, departementen, CvB

Als PDF: HR factsheet organisatie

In english: HR-organisational-structure-UvA

Andere factsheets: https://humanitiesrally.com/documenten/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Files