Statement by the GA of Humanities Rally,De Nieuwe Universiteit, University of Colour, Rethink UvA, Vakbond Actie Comité and Commoning UvA

The report by the committee Democratization & Decentralization (D&D) has come about because students and staff came together in 2014-2015 to make a fist towards structural mismanagement and the lack of transparency and participation in decision-making at the University of Amsterdam (UvA). From the very beginning the various action groups and worried individuals expressed concerns, among other things, about: workload, work stress, educational quality, research quality, the too strong focus on quantitative output, the top-down management,  the need for decolonization and social justice when striving for an inclusive University, little professional autonomy, little trust and too many rules. We’ve demanded more autonomy for teachers and students, less top-down management, and an end to “rendementsdenken” and output-based financing. The recent report by the committee D&D has stipulated problems that have been articulated by the academic community again and again for decades, but  have been ignored by the minister of education and the university board till now. In fact a large part of the D&D report is a problem analysis in which many problems at the UvA – whether reported by students, academic staff, PhD-candidates, or supporting staff – are formulated.

The report also presents steps toward a solution for these problems. And in every case, the solution is more democratization and more decentralization. Those actually involved should have the power to decide, which is why the university needs less top-down management and more inclusive decision-making. In accordance with one of our demands, for less output-based funding, the working group that is drafting a new allocation model should keep in mind the recommendations of both the committee D&D and the financial commission for more “vaste voet”.

The large problem-analysis explains why the status quo is untenable. Whatever happens after the referendum, these problems need to be addressed and the university system needs to be fundamentally changed. It is important for a university to always keep moving forward, always keeping up with current events and wishes. The UvA must do justice to this report and adjust to the new situation and demands of the academic community and society as a whole.

By referendum the university community – everyone involved at the university including cleaners and security staff – can now vote on these matters. We’d like to move toward a self-organising university, where there’s trust in the capabilities of the students and staff to come up with forms of education and research that are suited for their field. We recognize the committee’s concerns that some students and staff don’t want to be involved, and they don’t have to. However, less administrative rules, fewer regulations, and less rigid study programs are to the benefit of everyone. It’s for the benefit of both the staff member that wants autonomy over their work and the one that can’t be bothered. It’s the benefit of every student who wants to deviate from the set path be it for problems, the desire to do more, or the desire to go one step slower, and of every researcher who does not want to spend most of their time applying for grants, reviewing articles by colleagues, or otherwise not being able to actually do their research. It’s for the benefit of the security staff, the cleaners and the catering employees who want to decide for themselves where they want to work – being bound to a certain location, seeing the same people creates a sense of community that is important for both the university community and the individual staff-members themselves. The best option to resolve the problems in the analysis, is in our eyes the green governance model for a self-organising university, with a broad senate and a charter in which basic values for the university are secured. The senate and charter are, even without the green governance model, very important in light of diversity and decolonialisation of the university. As decolonisation is important for the university’s democratic values in which everyone is able to participate and be heard. The report by the Diversity committee is, therefore, a significant move towards a better and more inclusive university; a diversity unit that will work together with the senate to ensure the basic values of the university is for instance a great tool to make the university more inclusive.

More so than with student council elections or workers council elections, this is a great chance to really change the university. The referendum is binding for the executive board and we will do everything possible to make sure the outcome will be enforced. Now is the time to vote.

De Nieuwe Universiteit

Humanities Rally

Rethink UvA

University of Colour

Vakbond Actie Comité

Commoning UvA

read the report by the committee here: commissiedd.nl/eindrapport

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Joint Statement HR & DNU Diversity Committee

DIVERSITEIT IS EEN WERKWOORD

Wij zijn blij met het rapport van de commissie diversiteit en bedankt de commissie voor haar inzet.

Het is van belang voor zowel de universiteit als de samenleving als geheel om een diverse academische gemeenschap te hebben met mensen van verschillende culturele en socio-economische achtergronden, religies, genders, huidskleuren, seksuele voorkeuren, leeftijden, met of zonder beperking en andere kenmerken die hun positie in de maatschappij vormen. Al tijdens de maagdenhuisbezetting werd dit door onder andere het aldaar opgerichte University of Colour herhaaldelijk aangekaart. Zowel toen als nu zijn mensen onterecht sceptisch. Op de UvA is er nog tè vaak het idee ‘wat je niet ziet, bestaat niet.’ In het rapport dat vandaag is gepubliceerd wordt echter pijnlijk duidelijk dat er aan de UvA nog veel moet gebeuren om een diverse academische gemeenschap te creëren.  Wij denken dat de commissie hier op een cruciale manier aan heeft bijgedragen.

Wij willen benadrukken dat het nu belangrijk is om door te pakken en de bevindingen en aanbevelingen van de commissie in de praktijk toe te passen. Het is niet langer mogelijk om te ontkennen dat er (ook) aan de UvA een probleem is, en de discussie hierover mag niet langer gekaapt worden.  In de afgelopen maanden was een dergelijke kaap te zien in de vorm van een ontplofte discussie over een uit het verband gerukt idee van een quota. Een dergelijk narratief stagneert vooruitgang en maakt wederom minder geprivilegieerde groepen monddood ter behoeve van bevoorrechte personen.

Wij willen alle faculteiten en studies van de UvA oproepen kritisch naar hun curriculum te kijken en ook daar de nodige wijzigingen in en toevoegingen op te maken. De UvA is in de eerste plaats een ruimte waarin kennis wordt vergaard en het is van essentieel belang dat deze niet al vanaf begin af aan beperkt is tot het perspectief van de dominante groep. Meer diversiteit, in zowel populatie als curriculum is een verrijking die de gehele academische gemeenschap vooruit helpt. De academie streeft naar het vergroten van kennis door een diversiteit in perspectieven: dit behelst perspectieven van vrouwen, van mensen met een andere culturele achtergrond, maar ook vanuit verschillende ideologische achtergronden.

Verder kunnen en moeten bottom-up initiatieven, met de aanbevelingen in het achterhoofd, een grote rol spelen. Juist in deze context is decentraal beleid van belang, zodat iedereen betrokken wordt en kan aangeven waar behoefte aan is.

Wij zijn blij dat het CvB de noodzaak ziet van een voortvarend diversiteitsbeleid en dat het bestuur erkent dat er op dit gebied in het verleden niet voldoende vooruitgang is geboekt. Vanuit deze gedachte juichen wij dan ook het aanstellen van een diversity officer van harte toe. Echter willen wij ook een kritische kanttekening maken. Immers, als dit probleem zo evident is als het CvB aangeeft, hoe kan het dan dat deze commissie überhaupt nodig was? Het CvB bekritiseerde bij de presentatie van het rapport een media circus waar zij zelf, in Room for Discussion, aan hebben meegedaan ondanks dat zij beter wisten. Wij zijn er niet gerust op dat dit rapport niet gecoöpteerd zal worden door een bestuurslaag die enkel de politiek correcte aanbevelingen wenst uit te voeren. Er is meer nodig dan dat, zoals het aanstellen van een diversity unit.

Wij hopen dat veranderingen al op korte termijn zichtbaar zijn, en dat de UvA actief aan het werk gaat om zichzelf te vormen tot een inclusieve en diverse gemeenschap. Wij zullen ons hier in ieder geval met alle mogelijke middelen voor inzetten

De Nieuwe Universiteit
Humanities Rally

******************************************************************

LET’S DO DIVERSITY

We are happy with the report of the diversity committee and thanks the committee for their work.

It is of great importance for both the university and society as a whole to have a diverse academic environment, including people with different cultural and socio-economic backgrounds, religions, genders, skin colours, sexual preferences, ages, (dis-)abilities, and other characteristics that shape their position in society. During the occupation of the Maagdenhuis this was repeatedly emphasised, for example by the University of Colour, which was established there. Both then and now people have been unfairly sceptic. At UvA, the idea ‘what you don’t see doesn’t exist’ is too broadly accepted. In the report that was published Wednesday it becomes painfully obvious that a lot still needs to happen at the UvA in order to create a diverse academic community. We think the committee has aided this in a crucial way.

We want to emphasise that it is now important to press ahead and implement the findings and recommendations of the committee in practise. It is no longer possible to deny that there is (also) a problem at the UvA, and the discussion may no longer be hijacked. In the past few months a hijack like that happened in the shape of an explosive discussion about an idea of a quota which was completely pulled out of context. A narrative such as that stagnates progress and once again silences less privileged groups for the benefit of privileged people.

We call for all faculties and studies at the UvA to look at their own curriculum in a critical way and to make the necessary changes and additions. The UvA is in the first place a space in which knowledge is accumulated and it is of vital importance that this is not limited from the very start by the perspective of the dominant group. More diversity, in both population as curriculum, is an enrichment that helps the entire academic community forward. The academy strives to expand knowledge by a diversity of perspectives: this embodies the perspectives of women, of people with different cultural backgrounds, but also different ideological backgrounds.

Moreover, bottom-up initiatives can and must, with the recommendations in mind, play a large part. Especially in this context decentral policy is important, in order to make sure everyone is involved and able to indicate what is needed.

We are glad that the board sees the need for a resolutely implemented diversity policy and that the board acknowledges that in this area not enough progress has been made in the past. With this in mind we applaud the coming appointment of a diversity officer. However, we would like to make a critical side note. After all, if this problem is as evident as the board suggests, then how come we needed a committee to point it out? During the presentation of the report the board criticised the media circus which the board itself added to in Room for Discussion, even though they knew better. We are not convinced that this report will not be co-opted by a management that is only willing to implement the politically correct recommendations. More is needed, like the establishment of a diversity unit.

We hope that change will be visible on short term, and that the UvA will actually start working and changing itself into an inclusive and diverse community. We will use all means necessary to make sure this will happen.

The New University

Humanities Rally

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Files, Geen categorie

Kandidatenlijst 2016

Maandag is het al weer zo ver! Er kan weer gestemd worden op de Humanities Rally Partij. Stem via: stem.uva.nl en wel op de volgende zeer competente kandidaten:

1. Manouk Schippers (Engelse Taal en Cultuur)
2. Julia van Rosmalen (Kunstgeschiedenis & Wijsbegeerte)
3. Sam Simons (Geschiedenis & Wijsbegeerte)
4. Djuna Farjon (Kunstgeschiedenis)
5. Billie Nuchelmans (Algemene Cultuurwetenschappen & Kunstgeschiedenis)
6. Michele Murgia (Wijsbegeerte)
7. Pascal Lemmer (Wijsbegeerte)
8. Arthur Berkhout (Geschiedenis & Wijsbegeerte)
9. Alex Tess Rutten (Literatuurwetenschappen)
10. Lennard van Uffelen (Slavische Talen en Culturen)
11. Meike Mol (Wijsbegeerte)
12. Maurits Harting (Engelse Taal en Cultuur)
13. Saskia Kroonenberg (Italiaanse Taal en Cultuur)
14. Tivadar Vervoort (Wijsbegeerte)
15. Eefje de Neeling (Scandinavische Talen en Culturen & Kunstgeschiedenis)
16. Tijmen Lansdaal (Wijsbegeerte)
17. Jip Lemmens (Klassieke Talen)

Lees meer over de kandidatenlijst hier.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Partij

Partijprogramma | Humanities Rally Partij 2016

“Soyez réalistes, demandez l’impossible”

Download hier ons hele Partijprogramma HRP 2016

Voorwoord

Vorig academisch jaar werd Humanities Rally opgericht als actiegroep tegen de gigantische bezuinigingen en hervormingsplannen die de FGw onherroepelijke schade hadden toegebracht. Een complex systeem van perverse prikkels binnen het universitaire financieringsmodel had geleid tot tekorten die draconische bezuinigingsingrepen schijnbaar noodzakelijk maakten. Gedurende de protesten werd echter duidelijk dat tekorten en bezuinigingen geen spelingen van het lot zijn, maar de consequenties van beleid. Beleid dat in de afgelopen jaren steeds uitsluitender gericht is geraakt op rendement in plaats van op de intrinsieke waarde van universitair onderwijs en onderzoek. Beleid dat bovendien zo goed als gevrijwaard is geweest van daadwerkelijke inspraak en invloed van studenten, docenten en medewerkers.

Wij beschouwen het als vanzelfsprekend dat het uitgangspunt van ieder universitair en facultair beleid de intrinsieke kwaliteit van de opleidingen moet zijn en niet, zoals nu, het aantal afgestudeerden. We beschouwen het als net zo vanzelfsprekend dat de waarborg en verbetering van die kwaliteit alleen verwerkelijkt kunnen worden wanneer het de studenten, docenten en medewerkers zijn die zeggenschap hebben over hoe het beleid vorm krijgt; niet de hogere sferen van het management. Afgelopen jaar hebben we gezien dat dankzij de door Humanities Rally ingeluide protesten tegen het bezuinigingsplan “Profiel 2016” een veel bredere inspraak van de facultaire gemeenschap tot stand is gekomen. Dat de FGw er nu beter voorstaat dan verleden jaar nog aangenomen kon worden, is precies te danken aan die brede inspraak. Voor Humanities Rally Partij staat dan ook vast dat de strijd tegen bezuinigingen, die noodzakelijkerwijs tot een verslechtering van onderzoek en onderwijs moeten leiden, niet gescheiden kan worden van de strijd voor democratisering. Omdat het de mensen op de werkvloer en in de collegebanken zijn die het best weten wat nodig is voor een goede opleiding, niet het management. Wij menen dat het noodzakelijk is om de gangbare manier van top-down beleid om te draaien, het tij van bezuinigingsgolven te keren, en autonomie van studenten, docenten en medewerkers te realiseren. Want onze faculteit zou niet een plek moeten zijn waar we, opgejaagd door de kwantitatieve rendementsdoelen van intransparante managementlagen, zo snel mogelijk door onze studies worden gedirigeerd, maar waar we ons op geheel eigen wijze kunnen ontplooien tot kritische           geesten.

Onlosmakelijk  verbonden met het streven naar kwalitatief hoogstaande, betekenisvolle studies, is het streven naar autonomie voor de facultaire gemeenschap. Niet als utopie, maar omdat ons onderwijs en onderzoek ons toebehoort; omdat het vanzelfsprekend is dat studenten, docenten en medewerkers bepalen wat studeren betekent. Humanities Rally Partij beschouwt het als haar taak om zich in de Facultaire Studentenraad in te zetten voor het tot stand brengen van daadwerkelijke zeggenschap van de facultaire gemeenschap, omdat dat de enige manier is om een bloeiende faculteit te behouden.

Lees de rest hier

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Partij

PERSRICHT: Wie houdt er toezicht op de Raad van Toezicht?

Amsterdam, 9 april 2016

[English follows Dutch]

WIE HOUDT ER TOEZICHT OP DE RAAD VAN TOEZICHT?

Vorig jaar behaalden de UvA-studenten en staf enkele belangrijke overwinningen: we dwongen het ontslag van de voorzitter van het CvB af en we vestigden drie commissies voor financiën, democratisering en diversiteit. Deze triomf blijkt nu echter te groot te zijn geweest voor de hoeders van de status quo -de professionele managers en het schemerige netwerk van zakenlui en de politici waaraan zij beantwoorden. Sinds de vorige lente hebben deze bestuurders hard gewerkt achter gesloten deuren en geprobeerd de democratische vernieuwing aan de UvA te dwarsbomen: ze probeerden de commissies te doen ontsporen en negeerden de roep van de gemeenschap om de nominatieprocedure voor nieuwe CvB-leden opener te maken.

 

Desondanks bleef de narrige incompetentie van onze oligarchische ‘leiders’ zich voordoen: er volgde een tweede CvB-ontslag, Atzo Nicolaï ging zijn boekje als RvT-voorzitter te buiten, en de CvB-wervingsprocedure werd geschaad door verwarring en lekken, ondanks de dure uitbesteding aan corporate headhunter Egon Zehnder. Als gevolg hiervan zal het nieuwe CvB geteisterd worden door de intransparantie van de procedure: zonder een voorafgaande uitwisseling met de academische gemeenschap zal de steun van studenten en personeel flinterdun blijven. De RvT en de hoogste managers verschuilen ZCH achter de façade van democratische verantwoording, maar ze zijn een zelf-referentieel en zelf-bedienende elite die zich niet bekommeren om de behoeftes van de academische gemeenschap.

 

Binnen de RvT en het CvB is volop sprake van draaideurpolitiek. Zo is Atzo Nicolaï directeur bij DSM en zit hij in het bestuur van werkgeversorganisatie VNO-NCW. Met andere woorden: hij komt uit het bedrijfsleven, is lobbyist voor het bedrijfsleven, en moet toezicht houden op beleid dat hij zelf mede heeft bepaald. En hier is nog een voorbeeld van uw draaideurpolitiek. Louise Gunning was voorzitter van de Raad van Commissarissen bij DSM, vervolgens werd Nicolaï daar directeur. Gunning werd voorzitter van het CvB op de UvA, en Nicolaï werd op zijn beurt weer voorzitter van de RvT aldaar: wat een feest van herkenning!

Het old boys network bekommert zich niet om het onderscheid tussen de publiek sector dat democratisch van karakter is en de  private sector dat gekenmerkt wordt door een nauw winstoogmerk. Nicolaï werd gerekruteerd door de exorbitant dure headhunter Egon Zehnder, die hij op zijn beurt  weer heeft ingeschakeld om op zoek te gaan naar nieuwe leden voor het CvB dat afgelopen jaar een flinke aderlating onderging. Dan is er nog Marleen Barth. Zij is op dit moment naast haar lidmaatschap voor de RvT ook voorzitter van de PvdA-fractie in de Eerste Kamer. Ze heeft daarmee duidelijke een gedeeld politiek belang met minister Bussemaker en oud-collegelid Louise Gunning (beide PvdA-ers).

Verder is er Rinse de Jong die bestuurder is van de Koninklijke BAM Groep, een internationale bouwgroep voor woning- en utiliteitsbouw. Toevalligerwijs is BAM ook de uitvoerder die de opdracht heeft gekregen om de nieuwe campussen van de UvA te bouwen. En zo zijn er nog talloze voorbeelden. Ons laatste voorbeeld is Lidwin van Velden, niet alleen is zij lid van de Raad van Toezicht, maar ze bekleedt ook een positie in een ministeriele commissies die verantwoordelijk is voor het controleren van de jaarrekening van OCW.

De andere functies die de leden van de Raad van Toezicht bekleden raken zeer nauw aan de letter van de wet, maar zijn duidelijk in strijd met de geest van de wet: “De samenstelling, taken en bevoegdheden van de raad van toezicht zijn zodanig dat de raad een deugdelijk en onafhankelijk toezicht kan uitoefenen. De leden van de raad van toezicht hebben geen directe belangen bij de universiteit. De leden van de raad zijn niet tevens werkzaam bij een ministerie dan wel lid van de Eerste of Tweede Kamer der Staten-Generaal.” (Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek Artikel 9,7, lid 4)

 

De universitaire gemeenschap is het zat, net zoals de honderdduizenden mensen die afgelopen week demonstreerden in Brussel en Parijs en daar publieke ruimtes bezetten. Het afgelopen jaar ontruimden de managers ons gewelddadig uit het Maagdenhuis nadat we overeen kwamen het gebouw de volgende dag vreedzaam te verlaten. Nochtans bleven we geloven in het hervormingsproces dat we afspraken met de managers. Nu raakt ons geduld op. De manier waarop de RvT de benoeming van het CvB heeft afgehandeld is symptomatisch voor hun ziekelijke passie voor de status quo: deze oligarchen hebben ons vertrouwen ernstig geschaad en proberen nu onbekommerd terug te keren naar de alledaagse gang van zaken. Dit kunnen wij niet laten gebeuren. Desondanks is het niet ons doel om te moraliseren over de Raad van Toezicht. Dit is een politieke kwestie. Dus hier is een laatste zoenoffer: we hebben de voorzitter van de Raad van Toezicht, Atzo Nicolai, aangeschreven met de vraag of hij en zijn  collega’s zo vriendelijk willen zijn ons voor te stellen aan de nieuwe CvB-leden tijdens een publieke bijeenkomst op het Spui om 16.30 op 11 april. Wij wachten met enthousiasme op hun komst.

Wees erbij deze maandag, het is tijd om onze overwinningen te claimen.

 

Humanities Rally & De Nieuwe Universiteit

***

WHO SUPERVISES THE SUPERVISORY BOARD?

Last year the UvA’s students and faculty won big: we forced the resignation of the President of the Executive Board (CvB), and we established the three committees on finance, democratisation and diversity. Now it seems this victory was too big for the guardians of the status quo–the professional managers and the murky network of businesspeople and politicos they answer to. Since last spring these people have been working behind closed doors to scupper the democratic renewal of the UvA: they tried to derail the committees, and ignored the community’s calls to significantly open up the nomination procedure for new CvB members.

Still, the fractious incompetence of our oligarchic ‘leaders’ surfaced again: another CvB resignation, increasing overreach by Supervisory Board (RvT) President Atzo Nicolaï, and a CvB recruitment procedure marred by confusion and leaks despite its costly subcontracting to corporate headhunters Egon Zehnder. As a result the new CvB will be tainted by the procedure’s intransparency: without a prior interaction with the academic community support by students and staff will be thin at best. The RvT and the top managers hide behind the fig leaf of democratic accountability, but they are a self-referential and self-serving elite with no concern for the needs of academia. For instance,

For example, Atzo Nicolai is the chair at DSM and is also on the board of the corporate advocacy group VNO-NCW. In other words, his background is in business, he is a lobbyist for business and at the same time supervises policy that he helped create himself. And here is another example of the Supervisory Board’s revolving door politics. Louise Gunning was the chairwoman of the Board of Directors of Dutch multinational DSM. Surprisingly, the next director of DSM was Atzo Nicolai. Gunning became the chair of the Executive Board of the UvA and lo and behold the chair of the UvA’s Supervisory Board’s chair is Atzo Nicolai. What a coincidence!

The old boys network is willfully blind to the differences between private profiteering and democratically accountable public institutions: Nicolai was recruited through the exorbitantly pricy corporate headhunting firm Egon Zehnder, whom he promptly landed the lucrative contract for recruiting new members for the Executive Board which can’t seem to stop haemorrhaging members. Next up, Marleen Barth. Apart from her position on the Supervisory Board, she also chairs the Dutch Labour Party (PvdA) in the Dutch Senate (1e Kamer). She clearly has strong shared political interests with Minister of Education Jet Bussemaker and former UvA president Louise Gunning (both Labour Party notables).

And then there is Rinse de Jong who is an executive at the Royal Dutch BAM Group, a major European construction-services business. It just so happens BAM is also the contractor hired to build the new campuses for the University of Amsterdam. And there are many more examples like this one. Our final offering is Lidwin van Velden who is a member of the Supervisory Board but was also on a committee responsible for developing policy and supervising the annual accounts for the Ministry of Education.

The ancillary functions of the other Supervisory Board members barely operate within the letter of the law and most certainly not within the spirit of it: “The composition, tasks and prerogatives of the Supervisory Board are such that the board can exert influence independently and judiciously. The members of the Supervisory Board have no direct interests in the university. The members of the Board must not concurrently be employed by a Ministry nor be members of either House of Parliament.” (Law on Higher Education and Scientific Research article 9.7, paragraph 4)

 

The university community is tired of this–just like the millions of people currently marching and occupying public spaces in Paris, Brussels, and beyond. Last year the managers violently evicted us from the Maagdenhuis after we’d agreed to leave peacefully the next day. Still we placed our faith in the reform process we’d agreed with the managers. Now our patience is running out. The RvT’s handling of the CvB nomination is just a symptom of a status quo disease: these oligarchs abused our trust and are now trying to get back to business as usual. We cannot allow that. Still, we are not interested in just moralising about the Supervisory Board. This is politics. So here is one last peace offering: we have written to Supervisory Board chairman Atzo Nikolai to invite him and his fellow board members to introduce the new Executive Board members to the university community in a public meeting at 16.30 on Spui Square on April 11th. We await them eagerly.

 

Come join us this Monday. It is time to reclaim our victories.

 

Humanities Rally & De Nieuwe Universiteit

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Files